Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Η Μάστιγα του Πλανήτη (#εξορυκτικές εταιρείες χρυσού)

Σημείωση του οικολογικού blog: οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις στη χώρα μας (#skouries)  δεν είναι καθόλου τυχαία ή συμπτωματική και μάλλον ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα...

του Yves Engler*

 


Φανταστείτε αν μια επιχείρηση έπρεπε να αιτιολογήσει την ύπαρξη της πέρα από το να βγάζει κέρδος για τους καπιταλιστές. Τι θα συνέβαινε αν εκτός από τον οικονομικό ισολογισμό έπρεπε να συμπληρώνουν και έναν κοινωνικό κάθε χρόνο και οι εταιρίες με συνεχή ελλείμματα έπρεπε να κλείσουν;

Σκεφτείτε την Barrick Gold. Αν η μεγαλύτερη εταιρία εξόρυξης χρυσού έπαυε να υπάρχει θα ήταν καλύτερος ο κόσμος; 


Πάρτε μια τυχαία ήπειρο και θα βρείτε ένα ορυχείο της Barrick που ερήμωσε το περιβάλλον και έγινε πηγή κοινωνικών εντάσεων. Στην πρόσφατη συνάντηση των μετόχων της εταιρείας στο Τορόντο υπήρχαν δυο γυναίκες από την Παπούα-Νέα Γουινέα που όπως είπαν βιάστηκαν από μέλη της ασφάλειας της Barrick. Μερικές εκατοντάδες γυναίκες έχουν πέσει θύματα σεξουαλικών επιθέσεων από υπαλλήλους της εταιρείας κοντά στο ορυχείο της στη Porgera1. Η εταιρία αν και έχει δώσει συμβολικές αποζημιώσεις σε κάποια από τα θύματα των επιθέσεων το 2011 ο ιδρυτής της Barrick, Peter Munk απαξίωσε το γεγονός λέγοντας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Globe and Mail πως «οι ομαδικοί βιασμοί είναι στοιχείο της τοπικής κουλτούρας» της Παπούα-Νέα Γουινέα.

Τρεις εβδομάδες πριν την συνάντηση των μετόχων στο ορυχείο της Barrick στο Veladero της Αργεντινής2 υπήρξε διαρροή κυανίου σε αρκετά ποτάμια στο δυτικό τμήμα της επαρχίας Σαν Χουάν. Αυτό ήταν η Τρίτη μεγάλη διαρροή κυανίου στο ορυχείο αυτό μέσα σε 18 μήνες. Δικαστήριο της χώρας επέβαλε στην Barrick πρόστιμο 9,3 εκατομμυρίων δολαρίων για την διαρροή ενός εκατομμυρίου λίτρων κυανίου τον Σεπτέμβριο του 2015 ενώ αναμένετε να επιβάλει επιπλέον πρόστιμα και περιορισμούς στη λειτουργία του λόγω της μη ολοκλήρωσης των επιβεβλημένων βελτιώσεων που θα προλάβαιναν την τρίτη διαρροή. 270000 πολίτες της Αργεντινής υπέγραψαν ψήφισμα που ζητάνε από το πρόεδρο να κλείσει εντελώς το ορυχείο στο Veladero.

To 2014 o National Observer ανέφερε πως η Barrick απέλυσε έναν ανώτερο μηχανικό για υποτιθέμενη αδικαιολόγητη «δημιουργία ανησυχιών για την ασφάλεια» του ορυχείου. Ο Raman Autar αργότερα μήνυσε την εταιρεία στα καναδικά δικαστήρια για άδικη απόλυση. Δεν είναι βέβαιο αν η προειδοποίηση του Autar θα μπορούσε να αποτρέψει την διαρροή κυανίου, αλλά είναι ξεκάθαρο πως η εταιρεία έχει αγνοήσει πολλές φορές τις ανησυχίες για τις περιβαντολογικές επιπτώσεις και βάζει στο στόχαστρο όσους προσπαθούν να περιορίσουν την οικολογική καταστροφή που προκαλεί.


Το 2009 η πρώην υπουργός περιβάλλοντος της Αργεντινής Romina Picolotti, σε συνάντηση μιας επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων που θα συζητούσαν το νομοσχέδιο C3003, που θα περιόριζε την πολιτική στήριξη του Καναδά στους μεγαλύτερους εταιρικούς παραβάτες στο εξωτερικό, είπε πως το προσωπικό του υπουργείου της «είχε δεχτεί απειλές φυσικής βίας» όταν διερεύνησαν τον οικολογικό αντίκτυπο της Barrick. «Απείλησαν τα παιδιά μου. Στα γραφεία μου μπήκαν κοριοί. Το προσωπικό μου εξαγοράστηκε και δημόσιοι λειτουργοί που κάποτε έλεγχαν την Barrick για εμένα έγιναν πληρωμένοι υπάλληλοι της Barrick Gold».

Στην άλλη άκρη της υδρογείου η εταιρεία με έδρα το Τορόντο πιέζει την κυβέρνηση της Τανζανίας να εγκαταλείψει την προσπάθεια της να αυξήσει τα εγχώρια οικονομικά οφέλη από την εκμετάλλευση των φυσικών της πόρων. Η κατά πλειοψηφία θυγατρική της Barrick, Acacia Mining απειλεί πως θα αποσυρθεί από τη χώρα της Ανατολικής Αφρικής αν η κυβέρνηση δεν αναιρέσει νόμο που απαγορεύει τις εξαγωγές ακατέργαστου μεταλλεύματος. Η κυβέρνηση της Τανζανίας θέλει οι ξένες μεταλλευτικές να δημιουργήσουν περισσότερα εργοστάσια χρυσού στη χώρα. Με την αναστολή των εργασιών της η Barrick ελπίζει πως η βραχυπρόθεσμη απώλεια θέσεων εργασίας θα πιέσει την κυβέρνηση να υποχωρήσει από τη προσπάθεια της να κερδίσει μεγαλύτερο μερίδιο από τους φυσικούς πόρους της χώρας.

Το περασμένο έτος δικαστήριο της Τανζανίας αποφάνθηκε πως η Barrick οργάνωσε ένα «πολύπλοκο σχέδιο φοροδιαφυγής» στη χώρα της Ανατολικής Αφρικής. Ενώ οι εργασίες της στην Τανζανία απέφεραν περισσότερα από 400 εκατομμύρια δολάρια στους μετόχους της μεταξύ 2010 και 2013, η εταιρία από το Τορόντο έβγαλε παράνομα από τη χώρα 41,25 εκατομμύρια. 


Πριν δυο εβδομάδες η οργάνωση Canadian Journalists for Free Expression δημοσίευσε μια δήλωση διαμαρτυρίας για «τους διωγμούς που βιώνουν οι δημοσιογράφοι στη Τανζανία όταν διερευνούν τα ορυχεία που διαχειρίζεται η Acacia Mining4». Ένας δημοσιογράφος διέφυγε από τη χώρα μετά από απειλές ατόμων σχετιζόμενων με την εταιρεία και ένα άλλος έλαβε επιστολή από την κυβέρνηση να σταματήσει να διερευνά την Acacia Mining.

Από το 2006 ως σήμερα ιδιωτική ασφάλεια και αστυνομία αμειβόμενες από την Barrick έχουν δολοφονήσει τουλάχιστον 65 άτομα κοντά στις εγκαταστάσεις της καναδικής εταιρίας στη επαρχία North Mara5 στην Τανζανία. Τα πιο πολλά θύματα ήταν εξαθλιωμένοι χωρικοί που ψάχνουν για ψήγματα χρυσού στα βράχια όπως έκαναν στις περιοχές αυτές πολύ πριν εμφανιστεί εκεί η Barrick. 


Εντός του Καναδά η Barrick είναι κομμάτι της δεξιά πολιτικής σκηνής. Ευγερτημένη από τα χρήματα της καναδικής βοήθειας, με υποστήριξη από το EDC6 χρηματικά και διπλωματικά, η εταιρεία έχει αντισταθεί σθεναρά στις προσπάθειες να αναστέλλεται η οικονομική και διπλωματική υποστήριξη σε καναδικές εταιρείες που διαπράττουν σοβαρές παραβάσεις στο εξωτερικό. Η Barrick είναι μέλος των εταιρικών λόμπι για τα καναδικά συμφέροντα σε αυτές τις περιοχές του Canadian Council of Americas και του Canadian Council of Africa, επιπλέον έχει εκπρόσωπο στο Senate of the Canadian International Council και το διοικητικό συμβούλιο του C.D. Howe Institute. Η εταιρεία έχει δώσει χορηγίες σε διάφορα άλλα δεξιές οργανώσεις και διοργανώσεις.

Ο ιδρυτής και επί μακρόν διευθύνων σύμβουλος της Barrick ο Peter Munk έχει προσφέρει τουλάχιστον 60 εκατομμύρια δολάρια (με αντάλλαγμα φοροελαφρύνσεις για τις δωρεές του) σε δεξιά think tank όπως το Fraser Institute και το Frontier Centre for Public Policy καθώς επίσης στη διοργάνωση των Munk Debates και στο Munk School of Global Affairs του Πανεπιστημίου του Τορόντο. 


Το 2010 το Fraser Institute απένειμε στον Munk το πιο σπουδαίο βραβείο του σε «αναγνώριση της αταλάντευτης θέλησης να ανοίξει και να ελευθερώσει τις αγορές σε όλο το κόσμο». Αν έπρεπε να δικαιολογήσει την ύπαρξή της η Barrick πέρα από το να βγάζει χρήματα για τους καπιταλιστές, που ούτως ή άλλως παράγει ένα ορυκτό περιορισμένης κοινωνικής αξίας, θα έπαυε να υπάρχει και ο κόσμος θα γινόταν καλύτερος. 


  1. https://en.wikipedia.org/wiki/Porgera_Gold_Mine
  2. http://www.mining.com/fresh-incident-at-barricks-veladero-mine-in-argentina/
  3. Το νομοσχέδιο δεν έγινε ποτέ νόμος από το καναδικό κοινοβούλιο
  4. http://www.cjfe.org/cjfe_deeply_concerned_by_persecution_of_journalists_in_tanzania_for_reporting_on_acacia_and_barrick_gold_mines
  5. https://en.wikipedia.org/wiki/North_Mara_Gold_Mine
  6. https://en.wikipedia.org/wiki/Export_Development_Canada


 
*πηγή null - άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Z Magazine, Ιούνιος 2017 Vol. 30, Issue 6 (https://zcomm.org/zmagazine/a-blight-on-the-planet/). Ο Yves Engler είναι συγγραφέας και ακτιβιστής που ζει στο Μόντρεαλ. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.


Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Τι συμβαίνει με τα αιολικά πάρκα και τις θηριώδεις ανεμογεννήτριες οριζόντιου άξονα; (2)



Mακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός και ΑΠΕ

του Δημήτρη Πασχάλη*

Έχουν περάσει 20 χρόνια από την εγκατάσταση μεγάλων αιολικών πάρκων σε διάφορες περιοχές της χώρας, και ανάμεσά τους ιδιαίτερα στη νότια Εύβοια, μια πορεία που εντάθηκε την τελευταία δεκαετία και συνεχίζεται. 

Ειδικά από το 2006 έως το 2008 έγιναν πολύ μεγάλες αλλαγές στην παραγωγή ηλεκτρισμού της χώρας, με τη μαζική είσοδο στην παραγωγή μονάδων φωτοβολταϊκών, αιολικών και φυσικού αερίου. Αυτό κυρίως συνέβη για να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. 
Σήμερα η συνολική ισχύς όλων των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της Ελλάδας είναι περίπου 19.000 μεγαβάτ. Από αυτά περίπου 2.100 είναι αιολικά και περίπου 2.600 είναι φωτοβολταϊκά. Τα υπόλοιπα είναι υδροηλεκτρικά και θερμικές μονάδες φυσικού αερίου, λιγνίτη και πετρελαίου στα νησιά.

Στην Ελλάδα εν έτει 2017, κάθε μέρα, ανάλογα την ώρα και την εποχή, χρειαζόμαστε περίπου από 4.500 μέχρι 8.500-9.000 μεγαβάτ ισχύ για να καλυφθούν οι ανάγκες μας σε ηλεκτρισμό. Είναι φανερό ότι έχουμε υπερδιπλάσια εγκατεστημένη ισχύ από όση χρειαζόμαστε, άρα και μεγαλύτερο κόστος απ’ όσο θα έπρεπε.

Ο τεράστιος αριθμός αδειών που δόθηκε από τη ΡΑΕ για αιολικά πάρκα είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν κατά τόπους έντονες και σε σοβαρό βαθμό δικαιολογημένες αντιδράσεις. 
Όμως, η χωρίς σχεδιασμό εγκατάσταση αιολικών πάρκων είχε επιπτώσεις και στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας. Ανάγκασε σε υποχρεωτική εγκατάσταση μονάδων φυσικού αερίου, γιατί μόνο αυτές μπορούν να ακολουθούν τις τυχαίες και μεγάλες μεταβολές παραγωγής των αιολικών, τα οποία με την ακανόνιστη παραγωγή τους αποσταθεροποιούν το ηλεκτρικό δίκτυο, με επακόλουθο κι άλλα έξτρα κόστη.

Προκάλεσε και προκαλεί επιπλέον περιβαλλοντικές συγκρούσεις: Πολλές περιοχές με υψηλό αιολικό δυναμικό συμπίπτουν με προστατευόμενες περιοχές Νατούρα 2000, προστατευόμενους υγρότοπους κ.λπ. Είναι κυρίως στην κεντρική ορεινή Ελλάδα, τη νότια Εύβοια, τη νότια Πελοπόννησο, τις Σποράδες, τις Κυκλάδες, την Κρήτη.

Αξίζει λοιπόν να αξιολογήσουμε και πάλι σήμερα, με προοπτική το αύριο, το μεγάλο ερώτημα: αιολικά ή περιβάλλον; Και να αναρωτηθούμε μήπως είναι λανθασμένο, ενώ το σωστό ερώτημα θα ήταν: πώς η πράσινη ανάπτυξη στον ενεργειακό τομέα θα προστατεύσει το περιβάλλον και θα ωφελήσει τον πολίτη;

Η απάντηση είναι πολυσύνθετη και ίσως ξαφνιάσει.

- Το πρώτο ουσιαστικό βήμα είναι η εξοικονόμηση ενέργειας. Μεγάλα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης του υφιστάμενου κτηριακού αποθέματος, περιορισμός απωλειών στα δίκτυα μεταφοράς, έξυπνη διαχείριση της ζήτησης κ.λπ.

- Στην παραγωγή ηλεκτρισμού, άμεση ανάπτυξη στο έπακρο γεωθερμίας και βιομάζας-βιοαερίου από οργανικά-γεωργικά υποπροϊόντα και λύματα, περαιτέρω αξιοποίηση υδάτινου δυναμικού με μικρά υδροηλεκτρικά, αντλησιοταμιευτικά συστήματα, πρωτίστως σε νησιά κ.λπ.

- Διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) σε χρήσεις εκτός ηλεκτροπαραγωγής, όπως οι οικιακές, βιομηχανικές και γεωργικές (ψύξη, θέρμανση, ξήρανση, άντληση νερού κ.λπ.).

- Επίσης, πρέπει να εξεταστούν πολύ σοβαρά, ερευνητικά και εφαρμοστικά, τεχνολογίες παραγωγής υδρογόνου. Έχουμε την τύχη να έχουμε Έλληνες εφευρέτες με πρωτοποριακή τεχνολογία.

Με αυτές τις επιλογές είναι δυνατόν να αφαιρείται ισχύς από τη μέση ημερήσια ζήτηση, να γίνεται δηλαδή η ίδια «δουλειά» με λιγότερο ρεύμα από λιγνίτες και φυσικό αέριο, και να χρειάζεται λιγότερη ηλεκτροπαραγωγή και λιγότερη εγκατεστημένη ισχύ συνολικά!

Η εκπόνηση Μακροχρόνιου Ενεργειακού Σχεδιασμού είναι το κλειδί για όλα αυτά

Θα έπρεπε, βέβαια, να είχε προηγηθεί. Και τώρα είναι κρίσιμα επείγον, ώστε να απαντήσει πού, τι, πόσο, πραγματικά χρειαζόμαστε σε παραγόμενη και καταναλισκόμενη ενέργεια. Λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τα αιτήματα, τη βούληση και τις ανάγκες τοπικών κοινωνιών. Με αλλαγή υποδείγματος και ενθάρρυνση της αποκεντρωμένης ηλεκτροπαραγωγής από όλες τις μορφές ΑΠΕ. Και με κεντρικό πυλώνα τον νέο θεσμό των ενεργειακών κοινοτήτων μαζί με αυτόν της κοινωνικής οικονομίας, ώστε τα οφέλη να διαχέονται στους πολίτες και να μην τα καρπώνονται λίγοι εις βάρος των πολλών. Μόνο έτσι θα αποφευχθούν λάθη του παρελθόντος, που πληρώνουν μέχρι σήμερα οι λιγνιτικές περιοχές της δυτικής Μακεδονίας και της κεντρικής Πελοποννήσου, και που δυστυχώς επαναλαμβάνονται με τα αιολικά πάρκα.

Είναι εγκληματικό στο όνομα της απανθρακοποίησης να γίνεται βίαιη επέμβαση με μη αναστρέψιμο τρόπο στο περιβάλλον της χώρας μας ξεκοιλιάζοντας βουνά, νησιά, προστατευόμενες περιοχές, επειδή έχουν υψηλό αιολικό δυναμικό, μετατρέποντας την ευχή του ανέμου σε κατάρα

Η νότια Εύβοια, με τα παρατημένα μεταλλικά κουφάρια, θυμίζει σκηνικό μεταβιομηχανικής αποκάλυψης ή αποτυχημένο πείραμα. Αυτό το θέαμα δεν συνάδει με καμία, έστω και μακρινή, οικολογική θέση και οπτική. Εκτός αυτού τα αιολικά δεν είναι η ενεργειακή πανάκεια που διατείνονται κάποιοι, και δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι επιλύουν. Στο δε τέλος της ζωής τους αφήνουν μη ανακυκλώσιμα υλικά: τα τεράστια πτερύγιά τους είναι από συνθετικά υλικά που δεν ανακυκλώνονται.

Η πολιτική οικολογία έχει τρεις ιδέες στον πυρήνα της: βιωσιμότητα, κυκλικότητα και τοπικότητα. Τα βιομηχανικά αιολικά πάρκα με τα εκτός κλίμακας μεγέθη παραβιάζουν και τις τρεις, μαζί με την αισθητική του τοπίου, το οποίο είναι μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και ταυτότητας.

Εν κατακλείδι, η παραγωγή ενέργειας να συνεισφέρει ουσιαστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, μόνο μέσω της αποκέντρωσης, σύνδεσης παραγωγού - καταναλωτή, τοπικότητας, συνεταιριστικής παραγωγής, κοινωνικής οικονομίας και σεβασμό, στο περιβάλλον.

* Ο Δημήτρης Πασχάλης είναι μηχανικός του Εμπορικού Ναυτικού, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων



πηγή avgi.gr


Τι συμβαίνει με τα αιολικά πάρκα και τις θηριώδεις ανεμογεννήτριες οριζόντιου άξονα; (1)


Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι πάντα πράσινη

Πράσινη ανάπτυξη ή οικολογική παραγωγική ανασυγκρότηση; το παράδειγμα των αιολικών

του Δημήτρη Μπούσμπουρα

Η άνοδος του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, στην ηγεσία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και στην εξουσία στην Ελλάδα, σημαδεύτηκε από τις βασικές αρχές που προέταξε: πράσινη ανάπτυξη – πράσινη επιχειρηματικότητα, ανοικτή διακυβέρνηση – ηλεκτρονική δημοκρατία, πολυπολιτισμός και κατάφαση προς την διεθνή διακυβέρνηση.

Η «ανοικτή διακυβέρνηση», αν και συνέβαλε στην διαφάνεια, παρέμεινε στην δημιουργία του opengov.gr και της «Διαύγειας» που έδωσαν την ψευδαίσθηση συμμετοχής και ελέγχου στην «κοινωνία των πολιτών» των λόμπι και των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Ο «πολυπολιτισμός», που αντιλαμβανόταν την Ελλάδα ως «χώρο» για την κίνηση και ανθρώπων και κεφαλαίου, έφτασε σε ανοχή των γκέτο και στην πανηγυρική εισαγωγή δελτίων ειδήσεων σε όλες τις γλώσσες επί μία ώρα, στην δημόσια ραδιοφωνία, δημιουργώντας ακόμη και στους πολίτες της υπαίθρου μια αίσθηση ότι ζουν στην Νέα Υόρκη και, σαν αντίδραση, οδήγησε στην ανάπτυξη του ρατσισμού. Η κατάφαση στην διεθνή διακυβέρνηση οδήγησε στο Καστελόριζο και την δημιουργία της τρόικας.

Η πράσινη ανάπτυξη και η πράσινη επιχειρηματικότητα, όπως εκφράστηκε από τον ίδιο τον Παπανδρέου και την σύμβουλό του και υπουργό περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη, είχε σαν αιχμή του δόρατος την προώθηση της αιολικής ενέργειας με διαδικασίες φαστ τρακ. Ο Παπανδρέου και η υπουργός του μιλούσαν συνεχώς για την «πράσινη ανάπτυξη» βάζοντας μπροστά το ζήτημα της ενέργειας. 
  • Το υπουργείο Περιβάλλοντος αποδεσμεύτηκε από τα Δημόσια Έργα και τις υποδομές και από ΥΠΕΧΩΔΕ έγινε ΥΠΕΚΑ (υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής). 
  • Η νομοθεσία αλλάζει και απλοποιείται ώστε μεγάλα αιολικά να μπορούν να τοποθετηθούν ακόμη και σε περιοχές NATURA. 
  • Ταυτόχρονα, επικοινωνιακά, βλέπουμε τις λάιφ στάιλ περιβαλλοντικές ειδήσεις στον τηλεοπτικό ΣΚΑΙ, με σταθερή προβολή των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών και στην διαφήμιση της Τράπεζας Πειραιώς ένα χάρτινο πουλί να πετάει πάνω από ένα ειδυλλιακό τοπίο με ανεμογεννήτριες. 
Οι πράσινοι Κoν Μπεντίτ και Γιόσκα Φίσερ εκφράζονται κολακευτικά για τον Παπανδρέου. Ο δεύτερος, μη ενεργό στέλεχος των Πράσινων πλέον, αλλά βασικός λομπίστας για την προώθηση του αμερικάνικου αγωγού φυσικού αερίου Ναμπούκο, μετείχε και στο υπουργικό συμβούλιο σαν σύμβουλος του Παπανδρέου. 

Οι Πράσινοι στην Ελλάδα προσπαθούν να διαφοροποιηθούν μιλώντας για «πράσινη οικονομία», χωρίς όμως να έχουν σοβαρές διαφορές από την πράσινη ανάπτυξη που προτείνει ο Παπανδρέου. Ταυτόχρονα, στελέχη τους είναι βασικά στελέχη της ΕΛΕΤΑΕΝ (Ελληνική Εταιρεία Αιολικής Ενέργειας), που αποτελεί το λόμπι των μεγάλων εταιρειών στον τομέα της αιολικής ενέργειας, που προωθεί τις μεγάλες ανεμογεννήτριες οριζοντίου άξονα. 

Φτάνουμε έτσι στην συναίνεση να τοποθετούνται στην χώρα μεγάλοι Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) και πολλοί να βρίσκονται στο στάδιο της αδειοδότησης, ονομαζόμενοι κατ’ ευφημισμόν Αιολικά Πάρκα.

Ποια όμως είναι η κατάσταση ως προς το περιβάλλον και την οικονομία; 

Η αιολική ενέργεια είναι μια καθαρή μεν δραστηριότητα ως προς τις εκπομπές αερίων ρύπων, βιομηχανική δε ως προς τις σημαντικές επιπτώσεις της στη φύση. 

Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι πάντα πράσινη.

Με την ανάπτυξη των ΑΣΠΗΕ έχουμε την άνευ όρων πρόσβαση μιας αναπτυξιακής δραστηριότητας στους τελευταίους ανέγγιχτους πυρήνες της ελληνικής φύσης. Οι ζώνες με υψηλό αιολικό δυναμικά είναι στην πλειοψηφία τους απομονωμένες περιοχές χωρίς δρόμους και χαρακτηρισμένες ως ειδικά διαχειριζόμενες για την προστασία της φύσης και του τοπίου και για την διατήρηση της βιοποικιλότητας. 
Για την δημιουργία των ΑΣΠΗΕ απαιτούνται δρόμοι μεγάλου μήκους και μεγάλου πλάτους σε παρθένες περιοχές, καταστρέφοντας το τοπίο. Στον Βούρινο π.χ. σχεδιάζονται δρόμοι 40 χιλιομέτρων. 

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής φύσης που οι ευαίσθητες αυτές περιοχές γίνονται προσβάσιμες σε τέτοια κλίμακα για εμπορική εκμετάλλευση. Και αυτό έχει γίνει δυνατό βασισμένο στην υπόθεση ότι η δραστηριότητα αυτή είναι «πράσινη» και καθαρή.

Με βάση την διεθνή βιβλιογραφία, τα πτηνά και οι νυχτερίδες είναι οι πλέον ευάλωτοι οργανισμοί στις επιπτώσεις των αιολικών πάρκων. Οι επιπτώσεις είναι η θανάτωσή τους λόγω πρόσκρουσης, όπως ήδη συμβαίνει σε σοβαρό βαθμό με σπάνια αρπακτικά πουλιά που φωλιάζουν κοντά, τρέφονται στον χώρο ή μεταναστεύουν, η εκτόπισή τους και η απώλεια ενδιαιτημάτων. Οι επιπτώσεις αυτές έχουν μελετηθεί διεξοδικά τα τελευταία χρόνια από την διεθνή επιστημονική κοινότητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα πληθώρα δημοσιεύσεων σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, όπου περιγράφονται οι επιπτώσεις των αιολικών πάρκων και έχουν καταρτιστεί κατάλογοι με τα πλέον ευάλωτα είδη. 

Το λόμπι όμως των αιολικών στην ΕΕ και στην Ελλάδα έχει καταφέρει να μην αναδειχθούν αυτές οι επιπτώσεις. 
Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε προσχέδιο μελέτης της ΕΕ αναφέρονταν προτάσεις για ζώνες αποκλεισμού σε απόσταση από φωλιές σπάνιων και απειλούμενων ειδών πουλιών. Στην τελική έκδοση όμως η πρόταση αυτή παραλήφθηκε. 
Στην Ελλάδα, μια πολύ διαλλακτική πρόταση – μελέτη της Ελληνική Ορνιθολογικής Εταιρείας για ζώνες αποκλεισμού στο 25% της επικράτειας πήγε στο καλάθι των αχρήστων του ΥΠΕΚΑ.

Οι τοπικές αντιδράσεις πολλές φορές ήταν πολύ έντονες, αλλά καθώς οι περιοχές εγκατάστασης των ΑΣΠΗΕ είναι σε βουνά και μακριά από μεγάλους οικισμούς, δεν είχαν την τύχη και την υποστήριξη όπως σε άλλες περιβαλλοντικές καταστροφές που αποκτούν εθνική προβολή. 
Οι κάτοικοι αντιδρούν κυρίως για το τοπίο. 
Πρέπει κανείς να σταθεί κάτω από μια ανεμογεννήτρια για να καταλάβει το μέγεθος και θα καταλάβει πώς θα είναι ένας ιστορικός και μεγάλης αισθητικής αξίας τόπος, όπως μια περιοχή στην Μάνη ή την Μονεμβασιά ή σε ένα νησί του Αιγαίου μετά την εγκατάσταση των αιολικών. 

Σε περιοχές όπου παλαιότερα δεν επιτρεπόταν να τοποθετηθούν ούτε ηλιακοί θερμοσίφωνες για λόγους αισθητικής, σήμερα επιτρέπεται η τοποθέτηση δεκάδων ανεμογεννητριών με ύψος πυλώνα τα 120 μέτρα και διάμετρο φτερωτής που ξεπερνά τα 130 μέτρα, με συνολικό ύψος δηλαδή τα 190 μέτρα.

Η αντίληψη του τοπίου είναι βασική για την αντίληψη της φύσης

Η βιομηχανοποίησή του στο όνομα του περιβάλλοντος είναι η τελική υποχώρηση στην εμπορευματοποίηση των πάντων. Το μέγεθος είναι τόσο καθοριστικό για την τελική εικόνα. Οι μεγάλες ανεμογεννήτριες δεν έχουν καμιά σχέση με τους παλιούς ανεμόμυλους. Ένα εξωκλήσι στην κορυφή σχεδόν εξαφανίζεται. Οι ανεμογεννήτριες φαίνονται από δεκάδες χιλιόμετρα μακριά. 

Στην Ελλάδα όμως το πράσινο κίνημα κυριαρχείται από κατοίκους των πόλεων με μικρή ευαισθησία σε θέματα τοπίου και με μια χρησιμοθηρική αντίληψη. Το παλιό σύνθημα «το μικρό είναι όμορφο», που σαν κονκάρδα το φορούσαν την δεκαετία του ’80, μαζί με το «Πυρηνική ενέργεια; Όχι ευχαριστώ», έχει ξεχαστεί. Σήμερα παραμένει η πάση θυσία αποτροπή της κλιματικής αλλαγής αποδεχόμενοι το κυρίαρχο τεχνολογικό πρότυπο.

Πρέπει όμως να εξετάσουμε την κατάσταση και όσον αφορά την οικονομία.

Στην διεθνή αγορά υπάρχουν πολύ λίγα εργοστάσια που παράγουν τις τεράστιες ανεμογεννήτριες οριζοντίου άξονα. Αυτές οι εταιρείες ελέγχουν την διεθνή αγορά στον τομέα και λειτουργούν μονοπωλιακά. Αυτό που δημιουργείται είναι μια συνεργασία μεταξύ του εργοστασίου, της τράπεζας που χρηματοδοτεί και του τοπικού επενδυτή που βασικά φροντίζει για την αδειοδότηση, την δέσμευση, δηλαδή, ενός δημόσιου συνήθως χώρου για την ανάπτυξη του ΑΣΠΗΕ. 

Οι ανεμογεννήτριες παράγονται σε μια άλλη χώρα και μεταφέρονται εδώ με πλοία σε κομμάτια. Η μόνη απασχόληση τεχνικών στην χώρα είναι η διάνοιξη των δρόμων και των βάσεων, το μοντάρισμα των ανεμογεννητριών και η ηλεκτρική σύνδεση με το δημόσιο δίκτυο όπου πωλείται η ενέργεια. Στην συνέχεια, χρειάζεται μια συντήρηση μια φορά το εξάμηνο. Πρόκειται για μια σίγουρη επένδυση. 

Είναι ίσως η μόνη βιομηχανική δραστηριότητα χωρίς κανένα ρίσκο, αφού υπάρχει σίγουρη απορρόφηση. Δεν έχει όμως σαν αποτέλεσμα την βελτίωση της απασχόλησης στην Ελλάδα. Η τεχνολογία σχεδιάζεται και δημιουργείται στο εξωτερικό. Οι εδώ μηχανικοί περιορίζονται στην μέτρηση του αιολικού δυναμικού και στην διαδικασία της αδειοδότησης.

Θα μπορούσε να δημιουργηθεί στην χώρα εργοστάσιο παραγωγής μεγάλων αιολικών; Μάλλον απίθανο σε συνθήκες μονοπωλιακής αγοράς και ανάγκης κεφαλαίων, αν και οι δυνατότητες υπάρχουν σε μεγάλα εργοστάσια όπως τα ναυπηγεία και η αμυντική βιομηχανία. 

Υπάρχει όμως μια άλλη δυνατότητα στην Ελλάδα: Έλληνες εφευρέτες μηχανικοί έχουν αναπτύξει τεχνολογίες ανεμογεννητριών καθέτου άξονα. 

Αυτές από την φύση τους είναι μικρές, σε ύψος που δεν ξεπερνάει το ύψος ενός μεγάλου δένδρου. Παράλληλα έχουν την ικανότητα να παράγουν ενέργεια και σε λιγότερη ένταση ανέμου, που δεν είναι ικανή να γυρίσει τις μεγάλες ανεμογεννήτριες οριζοντίου άξονα, και σε μεγαλύτερη ένταση, οπότε οι μεγάλες ανεμογεννήτριες φρενάρουν για να μην καταστραφούν. 

Ανεμογεννήτρια Air-Turbo, ευρεσιτεχνία του Γιαννιώτη Λεωνίδα Κόντου
Ένα μικρό εργοστάσιο υπάρχει στα Γιάννενα και άλλες προσπάθειες έχουν εμφανιστεί χωρίς να υλοποιηθούν. Το αιολικό δένδρο που έχει δημιουργηθεί στα Γιάννενα δεν έχει τύχει υποστήριξης από το κράτος. Προτάσεις επίσης μηχανικών για εύκολη μετατροπή παλιών εργοστασίων για την παραγωγή μικρών αιολικών, όπως στο Νεώριο, δεν έχουν επίσης υποστηριχτεί.

Και αν αναρωτηθεί κανείς γιατί γίνεται αυτό και αν είναι προς το συμφέρον της χώρας, η απάντηση είναι απλή: Η εισαγωγή και η αδειοδότηση εμπλέκει περισσότερο την πολιτική ηγεσία και την διευθύνουσα γραφειοκρατία απ’ ό,τι η παραγωγή. Η διαπλοκή σε πολλές περιπτώσεις είναι εμφανέστατη. Το κράτος θα μπορούσε να βάλει αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους όσον αφορά το φυσικό περιβάλλον και το τοπίο. Θα έπρεπε, για λόγους περιβαλλοντικούς, να εξαιρεθούν από τις ΑΣΠΗΕ όλες οι περιοχές NATURA, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα ενδιαφέροντα τοπία διατηρώντας έτσι την βιοποικιλότητα, την αισθητική και το υπόβαθρο για τον τουρισμό. 
Τα μικρά αιολικά συστήματα θα μπορούσαν να τοποθετηθούν πιο ευέλικτα, ακόμη και δίπλα στους δρόμους, όπου συνήθως διέρχεται κοντά το δίκτυο του ηλεκτρικού ρεύματος, για την διοχέτευση της παραγόμενης ενέργειας. Από την μορφή τους και τις διαστάσεις τους δεν προσβάλλουν το τοπίο και είναι στην κλίμακα του ελληνικού τοπίου. 
Αυτό θα έδινε την δυνατότητα σε ελληνικά εργοστάσια και μηχανουργεία να αναπτύξουν την τεχνολογία των μικρών αιολικών καθέτου άξονα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας κύκλος εργασιών μέσα στην χώρα, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και τις δυνατότητες των Ελλήνων μηχανουργών. 
Υπάρχουν δυνατότητες ακόμη και για εξαγωγές, όπως ήδη συμβεί σε μικρή κλίμακα προς την Βουλγαρία.

Εφαρμόζοντας μια ολοκληρωμένη πολιτική στο τομέα της ενέργειας και στην περιβαλλοντική προστασία μπορεί να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή χωρίς να θυσιαστεί η φυσική μας κληρονομιά και ταυτόχρονα να δοθεί ώθηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση σε έναν τομέα που πλήττεται, όπως είναι η ελληνική μηχανουργία. Αυτό όμως προϋποθέτει πραγματική οικολογική ευαισθησία, σχεδιασμό αντί για απλή διαχείριση και υποταγή στις αγορές και νοιάξιμο για το τοπίο και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Μπούσμπουρας Δημήτρης: Βιολόγος - Ερευνητής, Περιβαλλοντολόγος


Πηγή: Άρδην τ. 94


Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ιχθυοκαλλιέργειες Ηγουμενίτσας: χρήση τόνων φορμόλης και άλλα περιβαλλοντικά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους;


αναδημοσίευση άρθρων του Χρήστου Λοβέρδου Στελακάτου, ιχθυολόγου 
Ας μιλήσουμε για το ποια ειναι η πραγματικότητα στις ιχθυοκαλλιέργειες.
1. Φορμόλη

Ένα τεράστιο έγκλημα συντελείται στο βωμό του κερδους απο όλες τις εταιρίες ιχθυοκαλλιεργείων στην Ελλάδα (ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ, ΔΙΑΣ, ΣΕΛΟΝΤΑ, ΝΗΡΕΑΣ κ.α.) το οποίο λεγεται χρηση ΦΟΡΜΟΛΗΣ.

Ας δουμε τι ειναι η φορμόλη. 

Η μεθανάλη ή φορμαλδεΰδη (φορμόλη) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο. Εξαιτίας της ευρύτατης χρήσης, της σημαντικής τοξικότητας και ευφλεκτότητας, η έκθεση στη μεθανάλη αποτελεί ένα σημαντικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. 
Το 2011, το Εθνικό Τοξικολογικό Πρόγραμμα των ΗΠΑ (US National Toxicology Program), περιέγραψε τη μεθανάλη, ως ένα "...γνωστό ανθρώπινο καρκινογόνο..." ("...known to be a human carcinogen...").
 

Η χρηση φορμολης προκαλεί καρκινογενέσεις όπως λευχαιμία, καρκίνο στο ύπαρ, στο φαρυγγα, στο δέρμα, δερματικές παθήσεις, σοβαρές επιπτώσεις στα μάτια κ.ά. Ουσιαστικά είναι μία απ' τις πιο επικίνδυνες ουσίες. 

Οι εταιρίες ιχθυοκαλλιεργειών υπερφορτώσανε σε αριθμό ψαριών τα κλουβιά όπου γινεται η εκτροφή, με αποτέλεσμα την διόγκωση των ασθενειών και των παρασίτων.

 

Ορισμένα παράσιτα όπως το microcotyle παρασιτεί στα βράγχια των ψαριών και θρέφεται με το αίμα. Με αποτέλεσμα να δημιουργείται αναιμία στα βράγχια είτε των μικρών ψαριών (30 - 200 γρ) και να υπάρχει θνησιμότητα είτε των μεγάλων ψαριών (>300 γρ) και έτσι να μην είναι εμπορεύσιμα. Αυτο γιατί η αναιμία προκαλεί άσπρισμα στα βράγχια.

Εκεί τον λόγο παίρνει η φορμόλη όπου διοχετεύεται στα ψάρια με τα γνωστά μπάνια φορμόλης. Τα ψάρια του κλωβού κλείνονται σε σάκο με θαλασσινό νερο που έχει κλειστεί με παροχή οξυγόνου από μπουκάλα και εκεί ριχνουν τη φορμόλη σε υγρή μορφή. Η φορμόλη μαζί με το θαλασσινό νερό περνάει απ' το στόμα του ψαριού και όταν την αποβάλλει απ' τα βράγχια εξοντώνει τα παράσιτα.

Αποτέλεσμα όλης της παραπάνω διαδικασίας είναι η φορμόλη να διοχετεύεται στο αέριο και θαλάσσιο περιβάλλον, στον άνθρωπο που την χειρίζεται και στο ψάρι που θα καταναλωθεί.
Τόνοι φορμόλης ρίχνεται στην Σαγιάδα, στον Όρμο Βάλτου (προστατευόμενη Α ζώνης περιοχή στο Δέλτα του Καλαμά NATURA), στο ευαίσθητο οικοσύστημα του Αμβρακικού Κόλπου, στο Δέλτα του Αχελλώου (επίσης προστατευόμενη περιοχη NATURA), στον κόλπο Ληξουρίου στη Κεφαλλονιά, στον Μαλλιακό Κόλπο, στον Πόρο στη περιοχή αρχαιας Επιδαύρου και αλλού.
Εργάστηκα για 13 χρόνια σαν ιχθυολόγος για λογαριασμό της Ανδρομέδας και απολύθηκα λόγω της χρόνιας εναντίωσης μου σε αυτές τις πρακτικές.

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΛΙΕΙΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΒΟΛΩΝ ΠΟΜΩΝ ΑΧΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑ;

ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΝΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ.



2. Ιχθυοτροφεία-νεκροταφεία σπάνιων ενδημικών και μεταναστευτικών ζώων σε περιοχή ...NATURA

Στο σημείο Όρμος Βάλτου δίπλα στις εκβολές Καλαμά στην Ηγουμενίτσα (χαρακτηρισμενο ως προστατευόμενη περιοχή NATURA Α ζώνης άκουσον άκουσον) ενα στολίδι της φύσης και ενα ευαίσθητο και σημαντικό οικοσύστημα λειτουργεί σαν καταφύγιο ενδημικών και σπανιων μεταναστευτικών πουλιών και άλλων ζώων. 

Στο σημείο αυτό συντελούνται πολλαπλά εγκλήματα απο το διεφθαρμένο κράτος με την ανοχή διεφθαρμένων φορέων και ξεπουλημένων ιχθυολόγων και θαλάσσιων βιολόγων. Ο δήμος Ηγουμενίτσας μαζί με άλλους φορείς έχει δώσει άδεια σε ιχθυοκαλλιέργεια εδώ και 25 χρόνια η οποία άπο το 2007 ανήκει στην ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ.

Εκτός άπο τις καρκινογόνες φορμόλες που αναφερθήκαμε εκατοντάδες σπάνια μεταναστευτικά πουλιά και ενδημικά θανατώνονται άπο τα αντιαρπακτικά των κλωβών και άπο τις καραμπίνες ατόμων της εταιρίας. Τσικνιάδες, Κορμοράνοι και άλλα είδη κάνουν το μεταναστευτικό ταξίδι άπο την Αφρική για να βρουν μαρτυρικό θάνατο στην Ελλάδα της Δημοκρατίας 

Τα ίδια συμβαίνουν τόσο στον Αμβρακικό Κόλπο, όσο και στο Δέλτα του Αχελλώου δύο οικοσυστηματα στολίδια. 

Βίντεο0018.mp4
Βίντεο0023.mp4
Βίντεο0017.mp4
Βίντεο0024.mp4
Βίντεο0016.mp4







-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΙΧΘΥΟΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΝ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΑΧΕΡΩΝΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΔΗΘΕΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

-ΠΟΣΕΣ ΜΙΖΕΣ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΙ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΓ/ΤΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ;

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, ΜΟΝΑΔΕΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ



*Οι απειλές που δέχομαι ότι θα με θαψουν αν συνεχίσω τον αγώνα δεν με ακουμπανε. Για ό,τι μου συμβεί υπεύθυνος είναι το διευθυντικό προσωπικό της Ανδρομέδας, η εισαγγελία και η αστυνομία Ηγ/τσας. Θα υπάρχουν συνεχείς ενημερώσεις και θα δοθεί περαιτέρω υλικό φωτογραφιών και βίντεο για όλα αυτα τα καθάρματα που πλουτίζουν σε βάρος των ζωών μας.

Λοβέρδος Στελακάτος Χρήστος

πηγή







Δείτε σχετικά:
  • Στοιχεία για την χρήση της φορμόλης: http://www.vetcare.gr/PRODUCTS_13/formalin_gr.htm
  • Παλιότερα σκάνδαλα φορμόλης: http://www.skai.gr/.../77-tonoi-formolis-se.../
  • Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
    Στις 5 Ιουνίου 2014, στον κανονισμό 605/2014 της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τις τροποποιήσεις του κανονισμού 1272/2008 (CLP-V) η πολυσυζητημένη επανακατηγοριοποίηση της φορμαλδεϋδης εκδόθηκε: από την 1η Απριλίου 2015 το παράρτημα VI του κανονισμού θα αλλάξει με αποτέλεσμα η φορμαλδεϋδη να φέρει τη σήμανση ως καρκινιγόνο 1Β και μεταλλαξιογόνο 2.
    Σύμφωνα με αυτόν τον κανονισμό, η εναρμόνιση με την νέα κατηγοριοποίηση πρέπει να γίνει άμεσα. Η τροποποίηση στην κατηγοριοποίηση έχει εκτελεστεί και πρέπει να τεθεί σε ισχύ σε εύλογο χρονικό διάστημα τόσο για τις ουσίες που αφορά καθώς και τα μείγματά τους: http://www.medpest.gr/.../2016/02/6th-ATP-605-2014.pdf


Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Σκάνδαλο αυγών - και όχι μόνο




της Καίτης Μυλωνά

Από τις 22 Ιουλίου, όπου η Ολλανδική αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων δήλωσε ότι έθεσε επτά εταιρείες πουλερικών υπό έρευνα, αφού διαπίστωσαν την ύπαρξη της ουσίας fipronil σε παρτίδα αυγών, το σκάνδαλο με τα μολυσμένα αυγά έχει περάσει τα σύνορα της Ολλανδίας και έχει εξελιχθεί σε σκάνδαλο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης.

Το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι όλα τα διατροφικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών συμβαίνουν και διαπιστώνονται σε χώρες της Β. Ευρώπης. Συμβαίνουν σε χώρες, όπως η Ολλανδία και η Γερμανία όπου σκοπός της παραγωγικής διαδικασίας στον αγροτικό τομέα δεν είναι μόνο, ούτε κυρίως, η επάρκεια στη διατροφή των πολιτών τους, αλλά οι εξαγωγές. Έτσι, και ο τρόπος εκτροφής των ζώων και επεξεργασίας των κτηνοτροφικών προϊόντων για την παρασκευή τροφίμων είναι στην κατεύθυνση της ποσότητας και όχι της ποιότητας. Αυτή εξάλλου είναι και η κεντρική κατεύθυνση της ΚΑΠ.

Ο τρόπος αυτός της παραγωγής, που βασίζεται, εκτός από τα παραπάνω, στην απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους σε όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα και με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος, είναι η φιλοσοφία των επιχειρήσεων σε όλη την αλυσίδα της διατροφής στις βορειοευρωπαϊκές χώρες και είναι αυτή η αιτία όλων των σκανδάλων στον τομέα της διατροφής.

Είναι η ίδια αντίληψη που εμπεριέχεται στις Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου και που θεωρεί εμπόδιο οτιδήποτε αναφέρεται σε προδιαγραφές υγιεινής και πρότυπα ποιότητας. Γι’ αυτό, εξάλλου, οι Ενώσεις των Γεωργών και των Κτηνοτρόφων (με επικεφαλής τις Copa - Cogeca) και οι Ενώσεις των Βιομηχανιών Ζωοτροφών και Τροφίμων είναι υπέρ των Συμφωνιών αυτών.

Στη Γερμανία, επίσης, έχει έδρα η συγχωνευμένη (με τη Monsanto) πολυεθνική εταιρεία Bayer, η οποία διακινεί το επίσης εντομοκτόνο Roundup της Monsanto, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως ενδοκρινικός διαταρράκτης με τις αντίστοιχες επιπτώσεις στην υγεία, καρκίνους κ.λ.π. Αλλά και παγκόσμια περιβαλλοντικά σκάνδαλα στη Γερμανία έχουν την έδρα τους και αναφέρομαι στο σκάνδαλο με το «πειραγμένο» σύστημα των εκπομπών καυσαερίων της γερμανικής εταιρείας αυτοκινήτων VW.

Ως προς το σκάνδαλο καθεαυτό, ευρύτερες, αν και ακόμη ελεγχόμενες διαστάσεις φαίνεται να παίρνει το διατροφικό σκάνδαλο με τα τοξικά αυγά στη Γερμανία και σε γειτονικές χώρες, Βέλγιο, Γαλλία και Μ.Βρετανία. Ετησίως εισάγονται στη Γερμανία 400 εκατομμύρια αυγά από ολλανδικές φάρμες.

Έλεγχοι που έχουν γίνει σε μεγάλα σούπερ-μάρκετ δείχνουν υψηλά επίπεδα του εντομοκτόνου Fipronil (φιπρονίλη), μία ουσία υψηλής τοξικότητας, η οποία σε υψηλές ποσότητες μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα νεφρά και άλλα ζωτικά όργανα.

Το Fipronil αποτελεί δημοφιλές εντομοκτόνο για τη θεραπεία των κατοικίδιων ζώων από τους ψύλλους και τα τσιμπούρια
. Ωστόσο, απαγορεύεται η χρήση του στην τροφική αλυσίδα, διότι σε περίπτωση λήψης μεγάλων ποσοτήτων, μπορούν να προκληθούν βλάβες σε ζωτικά όργανα του ανθρώπου. Η χρήση της συγκεκριμένης χημικής ουσίας έχει απαγορευθεί στην εκτροφή των ζώων, καθώς οι ερευνητές έχουν συνδέσει το fipronil με σειρά προβλημάτων υγείας ιδιαίτερα στα παιδιά, ενώ παραμένει να δούμε αν το σκάνδαλο περιορίζεται στα αυγά ή αν το fipronil επηρεάζει επίσης τα τρόφιμα που περιέχουν αυγό ή ακόμη και το κρέας από κοτόπουλο.

Οι αρμόδιες αρχές της Βόρειας Ευρώπης προχώρησαν την προηγούμενη εβδομάδα στο κλείσιμο εκατοντάδων πτηνοτροφικών μονάδων αλλά και την απόσυρση εκατομμυρίων αυγών, μετά την ανακάλυψη ότι πολλές παρτίδες περιείχαν το τοξικό εντομοκτόνο fipronil. Το σκάνδαλο είναι ακόμη ένα πλήγμα στον τομέα των πουλερικών της Ευρώπης, το οποίο επλήγη από έναν καταστροφικό αγώνα της γρίπης των πτηνών πέρυσι.

Η υπόθεση αρχίζει να παίρνει και πολιτικές διαστάσεις, καθώς ο υπουργός Γεωργίας στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας επικρίνει και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τους χειρισμούς της στην υπόθεση. Η Κάτω Σαξονία είναι μαζί με τη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία τα κρατίδια που μέχρι στιγμής πλήττονται περισσότερο από το διατροφικό σκάνδαλο.

Βάσει των μέχρι στιγμής στοιχείων η ποσότητα φιπρονίλης στα μολυσμένα αυγά δεν αποτελεί οπωσδήποτε κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων, και συγκεκριμένα για το συκώτι, τα νεφρά και το θυρεοειδή αδένα. Θα πρέπει κανείς να καταναλώσει επτά αυγά σε διάστημα μιας ημέρας για να ξεπεράσει το επιτρεπτό όριο. Ακόμη όμως και αυτή η ποσότητα δεν σημαίνει οπωσδήποτε κάποιον κίνδυνο για την υγεία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, βλάβες προκαλούνται μόνο σε περίπτωση που η φιπρονίλη καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες και για μακρύ χρονικό διάστημα. Σε ό,τι αφορά την κατανάλωση κρέατος κοτόπουλων που τους έχει χορηγηθεί φιπρονίλη, προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία για αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.

Σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Γεωργίας την Τρίτη, τα μολυσμένα αυγά βρέθηκαν σε πέντε εργοστάσια παραγωγής τροφίμων και συνεπώς, όλα τα προϊόντα που παραμένουν στα εργοστάσια αυτά απαγορεύονται να πουληθούν.



 



Η Καίτη Μυλωνά είναι κτηνίατρος, Σύμβουλος Ανάπτυξης Κτηνοτροφίας

Πηγή: Εναλλακτικός


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ποιος ευθύνεται για τις πυρκαγιές στις χώρες της Μεσογείου



Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα. Εκατοντάδες χιλιάδες πύρινα μέτωπα μαίνονται τις τελευταίες εβδομάδες, σπέρνοντας το θάνατο και καταστρέφοντας εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων.

Πορτογαλία
Μόλις τον περασμένο Ιούνιο, 64 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην περιοχή Λέιρα της Πορτογαλίας, με την ένωση Πορτογάλων πυροσβεστών να καταγγέλλει σχέδιο εμπρησμού. Λίγο αργότερα, στην Ισπανία, χιλιάδες άνθρωποι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μετά από την έκρηξη μεγάλων πυρκαγιών σε δασικές εκτάσεις. Προχθές, στην Κορσική, και τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα –στα Κύθηρα, τη Ζάκυνθο και τώρα στη βορειοανατολική Αττική.

Οι πυρκαγιές είναι ένα αναμενόμενο φαινόμενο κάθε καλοκαίρι στη Μεσόγειο, αλλά συνήθως δεν έχουν τόσο σοβαρές επιπτώσεις. Οι μεγάλες αυτές πυρκαγιές μας υποχρεώνουν να ξανασκεφτούμε τον τρόπο προστασίας των δασών, των οικοσυσυστημάτων αλλά και των ανθρώπων, σε μια στιγμή που έχει αλλάξει δραματικά το κλίμα της περιοχής και η εξάπλωση του πληθυσμού, εκτιμούν οι καθηγητές Λουκ Κέλι του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, Εντουαρντ Πλέινα Μπαχ, επικεφαλής του Κέντρου Προστασίας των Δασών της Καταλονίας και Μαρκ Φοντ Μπέρνετ του Κέντρου Δασικών Επιστημών της Βαρκελώνης.

«Σήμερα, ακόμη και αν αυτές οι περιοχές έχουν μακρά ιστορία πυρκαγιών, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τη φωτιά σε συνδυασμό με την υπερθέρμανση και τον αυξανόμενο αριθμό των κατοίκων που ζουν κοντά σε δασικές περιοχές» σημειώνουν σε κοινό τους άρθρο.



Σχέδια εμπρησμών

Ελλάδα

Φυσικά, από την οπτική μας δεν πρέπει να αφαιρούμε το θέμα των εμπρησμών με διάφορα κίνητρα. Στην πόλη Ραγκούζα στη Σικελία, για παράδειγμα, η αστυνομία εξάρθρωσε ένα δίκτυο 15 εθελοντών πυροσβεστών, οι οποίοι έβαζαν συστηματικά φωτιές και κατόπιν τηλεφωνούσαν στην έκτακτη γραμμή για βοήθεια, προκειμένου να κερδίζουν την αμοιβή των 10 ευρώ/ώρα που προβλέπονται για τη συμμετοχή τους στην κατάσβεση.

Όπως μεταδίδει επίσης η Deutsche Welle, στην Πορτογαλία τα τελευταία στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας έκαναν λόγο για περισσότερες από 250 πυρκαγιές σε δασικές εκτάσεις. Παρά τις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρότητα, εκπρόσωπος της πορτογαλικής Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας εκτιμά ότι το 90% των πυρκαγιών στη χώρα οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα. Είτε σε εμπρησμό είτε σε αμέλεια, όπως διευκρίνισε.

Αντιμέτωπη με τις καταστροφικές πυρκαγιές βρίσκεται, όμως, και η νότια Γαλλία, συγκεκριμένα το βόρειο τμήμα της Κορσικής.

Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές η φωτιά έχει, ήδη, κατακάψει πάνω από 20.000 στρέμματα.

Εξαιτίας της απειλητικής φωτιάς που μαίνεται από την προηγούμενη Πέμπτη περισσότερα από 1.000 άτομα, τόσο μόνιμοι κάτοικοι όσο και τουρίστες, οδηγήθηκαν σε προσωρινά καταλύματα, εκκενώνοντας για λόγους ασφαλείας περιοχές στη βόρεια Κορσική.

Δεν είναι ότι οι νοτιο-Ευρωπαίοι μετακινούνται προς τα δάση, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Κατά μήκος της Μεσογείου, μετά από δεκαετίες οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών παρατηρείται μείωση του αγροτικού πληθυσμού, καθώς οι κάτοικοι μετακινούνται προς τις μεγάλες πόλεις. Στην Ισπανία για παράδειγμα, ο 1950 σχεδόν το 50% του πληθυσμού ζούσε σε αγροτικές περιοχές και το 1990 το ποσοστό αυτό είχε μειωθεί στο 25% και σήμερα ακόμη περισσότερο. Αποτέλεσμα είναι η μετατροπή μεγάλων καλλιεργημένων παλιότερα εκτάσεων σε νεαρά, πυκνά δάση. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την ξηρασία είναι φυσικό να αυξάνουν τον κίνδυνο πυρκαγιών.



Νότια Ισπανία
Στρατηγικός σχεδιασμός πρόληψης

Η αντιμετώπιση της φωτιάς με τις δυνάμεις πυρόσβεσης είναι φυσικά η πιο κοινή μορφή για τον περιορισμό της πύρινης λαίλαπας στα οικοσυστήματα της Μεσογείου. Η πυρόσβεση είναι ο πιο σημαντικός τρόπος για να κρατήσουμε ασφαλείς ανθρώπους και περιουσίες, αλλά αυτό δεν φτάνει. Οι φωτιές δεν περιορίζονται μόνο από τις δυνάμεις πυρόσβεσης, αλλά κυρίως από τις εργασίες πρόληψης των πυρκαγιών.

Μεταξύ άλλων παραδειγμάτων, οι αειφόρες δασικές πρακτικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη πιο ανοιχτών περιοχών, χωρίς πυκνά δάση, γεγονός που εμποδίζει τη μετάδοση πυρκαγιάς. Η διάθεση των περιοχών αυτών σε κτηνοτρόφους για βοσκή είναι ένας ακόμη καλός τρόπος να μειωθούν τα καύσιμα φορτία στις αγροτικές περιοχές. Η Γαλλία ενσωματώνει αυτήν την παραδοσιακή μέθοδο στις πρακτικές διαχείρισης πυρκαγιάς και αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται στην Καταλονία .

Η γεωργία μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Η ανάπτυξη ορισμένων νέων καλλιεργειών, όπως οι τρούφες και οι αμπελώνες σε προηγουμένως καλλιεργημένα τοπία, θα μπορούσε να λειτουργήσει επίσης ως «πράσινη πυρκαγιά», αν και οι επιστήμονες και οι διαχειριστές γης μόλις πρόσφατα άρχισαν να διερευνούν αυτήν την επιλογή.


 

Συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων

Η εκπαίδευση των πολιτών για τις πυρκαγιές είναι επίσης απαραίτητη για την ενίσχυση των τακτικών πρόληψης, αλλά και για να μην εξελιχθούν οι πυρκαγιές σε τραγωδίες.

Η συζήτηση με τους ανθρώπους σχετικά με την ασφάλεια στο σπίτι, το πότε πρέπει να εκκενωθούν οι μη ασφαλείς περιοχές, είναι τα απαραίτητα βήματα που πρέπει να ληφθούν για την ελαχιστοποίηση των επικίνδυνων αποτελεσμάτων της πυρκαγιάς που παρατηρούνται επί του παρόντος στη Μεσόγειο.

Αυτό γίνεται καλύτερα μέσω μιας συμμετοχικής προσέγγισης που θέτει τις τοπικές κοινότητες στην πρώτη γραμμή. Δηλαδή, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συμμετέχουν σε όλη τη διαδικασία σχεδιασμού (όχι μόνο πριν αλλά και μετά από πυρκαγιά).

Αυτή η συνυπευθυνότητα θα αποδειχθεί χρήσιμη στη λεκάνη της Μεσογείου, μέσω της ενσωμάτωσης του κινδύνου πυρκαγιάς στο χωροταξικό σχεδιασμό των αστικών και αγροτικών περιοχών. Οι αποφάσεις σχετικά με τον τόπο και τον τρόπο κατασκευής νέων κατοικιών πρέπει να βασίζονται σε μια ενημερωμένη άποψη για τον κίνδυνο πυρκαγιάς

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα φυτά και τα ζώα στις πυρκαγιές είναι επίσης καθοριστική για την πρόβλεψη μελλοντικών πυρκαγιών σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα.

Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί πλήρως ο κίνδυνος πυρκαγιάς. Ωστόσο, οι πιο ολιστικές στρατηγικές που ενσωματώνουν τους ιδιαίτερους κοινωνικούς, οικονομικούς και οικολογικούς παράγοντες που επικρατούν στις διάφορες περιοχές της Μεσογείου που πλήττονται από πυρκαγιές θα συμβάλουν σε μεγάλο βαθμό στην προστασία των ανθρώπων και στη διατήρηση των οικοσυστημάτων ενόψει της ταχείας κλιματικής αλλαγής.




Πηγή:  tvxs, ΑΠΕ - Conversation



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...